amarkos|gr|blog » θεσσαλονίκη http://www.amarkos.gr/blog Personal Logotechnologion - Προσωπικό Λογοτεχνολόγιο Sun, 20 Mar 2011 21:19:08 +0000 en hourly 1 http://wordpress.org/?v=abc Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης http://www.amarkos.gr/blog/2009/05/368/ http://www.amarkos.gr/blog/2009/05/368/#comments Fri, 29 May 2009 07:23:00 +0000 amarkos http://www.amarkos.gr/blog/?p=368 Thessaloniki BookFair

Thessaloniki BookFair

Update 30/05

Σήμερα το πρόγραμμα περιείχε μια γρήγορη βόλτα στα δύο περίπτερα της έκθεσης, έναν δύσκολα κερασμένο espresso και μια δυνατή δόση από τον Howard Zinn, ιστορικό, ακτιβιστή και συγγραφέα.

Ο Howard Zinn, σύντροφος του Noam Tsomski, ξεκίνησε την ομιλία του με τη φράση “Σήμερα δεν υπάρχει δημοκρατία…” και συνέχισε με διαπιστώσεις και προτάσεις για την αλλαγή του κόσμου. Υπέρμαχος μιας συνεπούς στρατηγικής για σταδιακή ανατροπή του συστήματος και ενάντια στη βίαιη, ριζική επανάσταση, σύστησε απειθαρχία με μικρά καθημερινά βήματα αντίστασης που θα οδηγήσουν στο επιθυμητό αποτέλεσμα: μια πιο δημοκρατική κοινωνία. Στην ίδια συνταγή πρόσθεσε άμεση αντί για αντιπροσωπευτική δημοκρατία, οργάνωση σε τοπικό επίπεδο, στη γειτονιά, το δρόμο. Αν και ψήφισε-στήριξε τον Ομπάμα, έγινε επικριτής του από την επομένη και δεν πιστεύει ότι με τη διακυβέρνησή του θα αλλάξει κάτι ουσιαστικό στις ΗΠΑ. Ευδιάθετος και με χιούμορ, ο συγγραφέας απάντησε στις ερωτήσεις του κοινού και προκάλεσε σκέψεις.

Το βιβλίο του Howard Zinn, “Ιστορία του λαού των Ηνωμένων Πολιτειών – Μια κοινωνική ιστορία της Αμερικής από την εποχή του Κολόμβου ως τις αρχές του 21ου αιώνα”, κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις “Αιώρα”.

Αύριο περισσότερα…

Share this post: buzzdeliciousgooglefacebooktwitter
]]> http://www.amarkos.gr/blog/2009/05/368/feed/ 1 Ενοικιάζω – the other way round http://www.amarkos.gr/blog/2008/08/140/ http://www.amarkos.gr/blog/2008/08/140/#comments Mon, 04 Aug 2008 18:45:42 +0000 amarkos http://www.amarkos.gr/blog/?p=140 Νέος, συνεπής, πολλά υποσχόμενος νοικάρης αναζητά ~3άρι διαμέρισμα, όχι ισόγειο ή ρετιρέ, με εγκατάσταση φυσικού αερίου και εντοιχισμένη ντουλάπα στην περιοχή της Ανατολικής Θεσσαλονίκης, απ’ τα Κωσταντινοπολίτικα της Άνω Τούμπας μέχρι τις πολυκατοικίες της Νέας Μαλακοπής και τα νεόκτιστα της Πυλαίας. Προτάσεις στα σχόλια ή στο angelos παπάκι pobox τελεία com.

Share this post: buzzdeliciousgooglefacebooktwitter
]]> http://www.amarkos.gr/blog/2008/08/140/feed/ 2 Μπόχουμ http://www.amarkos.gr/blog/2008/07/134/ http://www.amarkos.gr/blog/2008/07/134/#comments Thu, 10 Jul 2008 11:35:23 +0000 amarkos http://www.amarkos.gr/blog/?p=134 Βρίσκομαι δε βρίσκομαι, άγνωστε αναγνώστη, πεντακόσια μέτρα από το ιστορικό κέντρο του Μπόχουμ, τη γερμανική πόλη που γνωρίζουν οι πολίτες και οι οπαδοί της Θεσσαλονίκης, από το συνειρμό με το σκουπιδομπάχαλο οι πρώτοι και τη μεταγραφή του τερματοφύλακα Φερναντέζ στην τοπική ομάδα από τον ΠΑΟΚ, οι δεύτεροι. Δε φτάνουν δυο λόγοι για να γίνουν αδερφές πόλεις;

Η γερμανική τηλεόραση δείχνει επίσης σκουπίδια, κυρίως ριάλιτι με έφηβες μητέρες να ξεμαλλιάζονται και άσημα ζευγάρια να διασύρρονται με ορούς συζυγικής αλήθειας. Ευτυχώς αφθονούν οι συνδέσεις dsl και το καλό κρασί είναι φθηνό (πολύ φθηνότερο απ’ το υπερτιμημένο ελληνικό, έπαθα πλλλάκα).

Είμαι πια βέβαιος ότι η τέλεια θερμοκρασία για να πράξεις οτιδήποτε, από σεξ μέχρι γυμναστική, shopping ή διάβασμα είναι οι 20 βαθμοί Κελσίου και τη δείχνει τώρα το θερμόμετρο. Το ελαφρύ αεράκι πνίγει τη συντριπτική υγρασία, με μοναδική παρενέργεια τα συμπτώματα αδικαιολόγητης υπνηλίας τις πρωινές ώρες. Μόλις άρχισε να ψιχαλίζει, εκείνο το ενοχλητικό, ξέρεις.

Να μη ξεχάσω να καταγράψω ότι επισκεφτήκαμε προχθές το μοναδικό φεστιβάλ BochumTotal – το Total εδώ έχει την έννοια του χύμα. Tattoo (από) παντού και στη σκηνή οι My baby wants to eat your pussy, χωρίς παρεξήγηση, να ροκάρουν προγκρεσιβικά. Καλοί οι παίχτες, αλλά το φαγητό καλύτερο. Καντίνες δεν έχει μόνο στη χώρα σου, αλλά εδώ πλειοψηφούν τα döner kebab και μερικά ασιάτικα. Όχι άλλες πατάτες παρακαλώ, no more potatoes.

Χθες, μετά από τύψεις για το πολύ φαγητό ξεκίνησα ελαφρύ τροχαδάκι στη γειτονιά. Ανάμεσα σε μπόλικο πράσινο ανακάλυψα το σταδιάκι της τοπικής SG Preussen Ehrenfeld. Διαμάντι. Εμείς παιδιά στη Σαλόνικα έχουμε βοηθητικό Καυταντζογλείου. Μόνο αυτό όμως.

Δυστυχώς, φωτογραφικό υλικό δεν υπάρχει για να κοσμίσει το ποστάκιον τούτο, η φωτό είτε εκλάπη από τούρκους ανταγωνιστές είτε εχάθη ανάμεσα στα ρούχα που αγόρασα, με όσα ευρώ τους έπρεπε. Ακρίβεια εδώ δεν υπάρχει, γιατί υπάρχει καταναλωτική συνείδηση και ΜΙΑ δυνατή καταναλωτική οργάνωση. Να σημειώσω εδώ ότι τα ανταλλακτικά ξυραφάκια Mach3 Turbo είναι πολύ ακριβότερα απ’ ότι στην Ελλάδα – να το τσεκάρουν οι Ευαγγελάτοι.

ΥΓ1. Είναι αλήθεια αυτό που λένε στις ειδήσεις ότι τα αεροπορικά εισιτήρια έχουν εκτιναχθεί. Σκέφτηκα για λίγο να γυρίσω οδικώς.

ΥΓ2. Σημαίες στα μπαλκόνια έβγαλαν αρκετοί γερμανοί για το Euro. Νόμιζα πως τη συνήθεια αυτή την είχαμε μόνο εμείς και οι αμερικάνοι. Με τη διαφορά εδώ, ότι στον ίδιο δρόμο συνυπήρχαν με τούρκικες και ισπανικές.

ΥΓ3. Μου έλειψε ο παγωμένος φραπές με τον Αστέρη και τον Φιλώτα στο Juicy, τον Θωμά και την υπόλοιπη παρέα στο Emigre. Να μη δένεσαι με τους τόπους αλλά με τους ανθρώπους, μου ‘λεγε ο πατέρας μου και επιβεβαιώνεται. Επιστρέφω το Σάββατο παιδιά, γιατί εδώ δεν υποφέρεται.

Share this post: buzzdeliciousgooglefacebooktwitter
]]> http://www.amarkos.gr/blog/2008/07/134/feed/ 2 Οδοιπορικό στο ρέμα της Πυλαίας http://www.amarkos.gr/blog/2008/02/61/ http://www.amarkos.gr/blog/2008/02/61/#comments Thu, 21 Feb 2008 20:37:04 +0000 amarkos http://www.amarkos.gr/blog/?p=61 Αναδημοσίευση από thess.gr (με μερικές εκφραστικές διορθώσεις)

μια περιγραφική έκθεσις ιδεών μετά φωτογραφικού υλικού

Η αρχή του μονοπατιού

Εδώ κι ενάμιση χρόνο η γειτονιά μου συνορεύει με το ρέμα της Πυλαίας (για τη Σαλονίκη μιλάμε πάντα). Το ιστορικό ρέμα αγκαλιάζει ένας χωματόδρομος που εκτείνεται απαρέγκλιτα κατά μήκος του. Το μονοπάτι είναι ιδανικό για χαλαρό τροχαδάκι ή περπάτημα κι εμένα μ’ αρέσει να τρέχω (άτιμη καθημερινότητα) – συνήθως μόνος. Όταν πρωτανακάλυψα το μέρος, φρέσκος ακόμη στη γειτονιά, ένιωσα όπως πιτσιρικάδες στο χωριό όταν βρίσκαμε καινούργιο κρυσφήγετο στο βουνό ή μια πιο φινετσάτη βέργα. Λιτές καταστάσεις, μη φανταστείς, αλλά για μια πόλη με ελάχιστο πράσινο ισοδυναμούν με φτηνή πολυτέλεια. Μερικά πευκάκια, σπάνια πουλιά, αν τα δεις με αστική ματιά, άντε και κανένα ευτυχισμένο αδέσποτο. Δεξιά κι αριστερά δεσπόζουν σπίτια με κέρατα και μπαλκόνια μ’ άσπρα σεντόνια, όπως θα έλεγε κι ο Τζιμάκος. Συνοδοιπόροι μου, πρόωρα ηλικιωμένοι που ‘χουν γραμμένη στο κούτελο τη γνωστή εξίσωση “πενήντα και περπάτημα = καρδιοπαθής”. Σκουπίδια παντού.

Υποσταθμός της ΔΕΗ

Η αρχική εντύπωση μιας σύντομης βόλτας αλλάζει γρήγορα, όταν τον πρώτο λόγο έχει το λαχάνιασμα. Πρώτη στάση κι ένας υποσταθμός της ΔΕΗ φαίνεται απ’ την προέκταση της οδού Γ. Γενηματά (με ένα -ν). Το μονοπάτι έπειτα κόβει τη Νικ. Πλαστήρα και στη συνέχεια έναν άλλο ασφαλτόδρομο, πιο μικρό, την οδό Βεργίνας. Ταμπέλα οικισμού Νέας Ελβετίας. Άναρχη δόμηση, νεόκτιστες μονοκατοικίες. Ως εκεί έφτασα την πρώτη φορά, με όλα τα απαραίτητα σύνεργα (πετσέτα, αλλαξιά), αλλά χωρίς τη φωτογραφική μηχανή.

Το ρέμα κατά μήκος του δρόμου

Η δεύτερη απόπειρα διάσχισης έγινε πριν λίγες μέρες, τις ώρες που η πόλη σειόταν στους ρυθμούς του τοπικού ντέρμπι ποδοσφαίρου. Σαφώς πιο οργανωμένη απ’ την πρώτη, η δεύτερη εξόρμηση απέδωσε το φωτογραφικό υλικό που διανθίζει το κείμενο. Αυτή τη φορά έφτασα μέχρι το παλιό εργοστάριο της Κεραμείας Αλλατίνη. Εδώ η περιγραφή θα μπορούσε να επικεντρωθεί (αλλά δε θα το κάνει) στο σχεδόν στοιχειωμένο εργοστάσιο, σημαντικό κομμάτι της ιστορίας της πόλης, μαζί με αυτό της αλευροποιίας στην οδό Ανθέων – μια σκοτεινή υπόθεση που θα εξετάσουμε σε επόμενο επεισόδιο. Επιστροφή στη βάση μέσω της οδού Αναξιμάνδρου με τις ιαχές των φιλάθλων του ΠΑΟΚ να μην μου αφήνουν την παραμικρή αμφιβολία για την ταυτότητα και το χαρακτήρα την πόλης όπου ζω.

Εργοστάσιο Κεραμεία Αλλατίνη

Share this post: buzzdeliciousgooglefacebooktwitter
]]> http://www.amarkos.gr/blog/2008/02/61/feed/ 1