Blog Scraping – Μια ιστορία αλληλοθαυμασμού;
Διάβασα πριν λίγο στο webdesignblog ένα άρθρο για το blog scraping, το οποίο περιγράφεται ως η διαδικασία της αντιγραφής κειμένων, σχεδίων και οποιασδήποτε άλλης μορφής πνευματικής ιδιοκτησίας από κάποιον επιτήδειο και η παρουσίασή της σαν ιδιοκτησία του χωρίς να παραθέτεται το όνομα του γνήσιου δημιουργού και ο σύνδεσμος προς το γνήσιο περιεχόμενο.
Έπειτα επισκέφτηκα το copyscape.com και τσέκαρα για πλάκα την πρώτη μου σελίδα: amarkos.gr. Με έκπληξη διαπίστωσα ότι κάποιος την έχει αντιγράψει αυτούσια, εκτός από το όνομά μου φυσικά. Η δομή του ιστοχώρου είναι πανομοιότυπη με αυτή του δικού μου, ενώ παρατήρησα ότι με τον λογοκλόπο έχουμε και το ίδιο πρώτο πτυχίο με παρόμοια βαθμολογία (!). Απόδοση προέλευσης φυσικά δεν υπάρχει, όπως ρητά αναγράφεται ως όρος στο some rights reserved της δικής μου σελίδας.
Πάμε τώρα στις δικές μου αμαρτίες.
Στα αποτελέσματα εμφανίστηκε και η πρώτη σελίδα του Δημήτρη Γλέζου, από τον οποίο έχω αντιγράψει μία φράση αλλά και μέρος του CSS – κάτι που το copyscape δεν μπορεί να εντοπίσει. Πρέπει να δηλώσω δημόσια ότι θαυμάζω τον Δημήτρη Γλέζο. Λάτρεψα εκείνο το CSS από την πρώτη στιγμή. Ένιωσα ότι με χαρακτηρίζει. Το link προς το blog του προστέθηκε μήνες αργότερα, έπειτα από δική του χιουμοριστική παρατήρηση στο gtalk.
Το κείμενο της πρώτης σελίδας μου αποτελεί παράφραση ενός αποσπάσματος από το «Αν μια νύχτα του χειμώνα ένας ταξιδιώτης…» του Ίταλο Καλβίνο, εκδ. Καστανιώτη – Εικοστός αιώνας. Θαυμάζω τον συγγραφέα Ίταλο Καλβίνο, αλλά και τον μεταφραστή Ανταίο Χρυσοστομίδη. Λάτρεψα εκείνο το απόσπασμα, ένιωσα ότι με χαρακτηρίζει.
Επειδή έχω νιώσει και θύτης και θύμα, Χρήστο Μαλλιαράκη, δε σε παρεξηγώ. Αρκεί να νιώθεις όπως ένιωσα κι εγώ… Αυτό το συναίσθημα πoιό creative commons ή άλλο license μπορεί να το καλύψει;
Update 06/05/2009
Το επίμαχο περιεχόμενο αφαιρέθηκε και ο Χρήστος μου ζήτησε συγγνώμη. Τον ευχαριστώ για την άμεση αντίδραση.
Popularity: 9% [?]
Αχουυυ ειναι πολυ ασχημο να αντιγραφει κανεις. Και το θεμα ειναι οτι αν αντιγραψει καποια προσφατη ειδηση ενταξει μικρο το κακο, αλλα καποια λογια περι ανεμων και υδατων νομιζω μπορει να τα γραψει ο καθενας εκτος και αν δεν διαθετει εστω και λιγο μυαλο…. Το ειχα ψαξει αυτο το θεμα και μαλλον δεν γινεται τιποτα σε τετοιες περιπτωσεις… Δεν πειραζει βρε! Υγεια πανω απ' ολα!
)
Στον ψηφιακό κόσμο ανέπτυξα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα δικαιώματα του πολίτη και υπήρξα ενεργό μέλος της ομάδας ενάντια στις πατέντες ιδεών λογισμικού
Ο Μαλλιαράκης; Δε νομίζω, δεν τον ξέρω τον κύριο. Παραείσαι επιεικής, εκτός απ' τις σκέψεις σου αντιγράφει και τη δράση σου. Προσωπικά το θεωρώ υπέρ του δέοντος θράσος.
..ή μιά ιστορία τεμπέλικης πλαστοπροσωπείας;
This comment was originally posted on FriendFeed
Γι αυτό το να δημιουργηθούν σταδικά mental rules of a culture of sharing είναι σημαντικότερο από άδειες και tagging περιεχομένου (όχι πως κι αυτά δεν χρειάζονται). Έχω προβληματιστεί επανειλημένα τελευταία σχετικά πχ με το πόσο μεγάλο απόσπασμα παραθέτεις από το άρθρο τρίτου έτσι ώστε αφενός αυτό να μην κινδυνεύει να ερμηνευτεί out of context αλλά από την άλλη μεριά να έχει ακόμα ο αναγνώστης την περιέργεια να πάει στην πηγή όπου παραπέμπει το λινκ. Σε γενικές γραμμές βάζω μόνον λινκ (χωρίς να αναδημοσιεύω αποσπάσματα) από μπλογκς που έχουν διαφημίσεις υποθέτοντας πως ακόμα και ένα μικρό απόσπασμα, εκτός αν συνοδεύεται από απανωτούς επαίνους, κινδυνεύει να κόψει traffic/εισόδημα από το αρχικό σάιτ.
Η περίπτωση του @amarkos είναι διαφορετική βέβαια. Απροπό –το site του αντιγραφέα είχε διαφημίσεις;
Έχεις δίκιο, αυτό με τις πατέντες τώρα το είδα… Δεν μπήκε καν στον κόπο να το αφαιρέσει. ΚΑΙ αντιγραφέας δράσεων. Είναι mainstream τα digitalrights Αστέρη! Ετοιμάζω mail διαμαρτυρίας, με έμφαση σ' αυτό.
"Mental rules of culture of sharing". Ωραία παρατήρηση.
Πρόκειται για "προσωπικό" ιστοχώρο χωρίς διαφημίσεις, αλλά δεν παύει να είναι ένας χώρος αυτοπροβολής. Καταλαβαίνω οτι στην περίπτωση αυτή το link στην πηγή ακυρώνει το περιεχόμενο. Π.χ. Καλωσήρθατε στον προσωπικό μου ιστοχώρο. Είμαι ο Άγγελος Μάρκος…πράττω…δημιουργώ… Πηγή: Γιάννης Παπαδόπουλος.
Ειδικά, λοιπόν, όταν πρόκεται για κάτι σχετικά διαχρονικό, μπες ρε φίλε στον κόπο να γράψεις κάτι δικό σου.
Υπαρχουν και χειροτερα….
http://aei-gr.blogspot.com/2009/06/blog-post.html