Αναδημοσίευση από thess.gr (με μερικές εκφραστικές διορθώσεις)

μια περιγραφική έκθεσις ιδεών μετά φωτογραφικού υλικού



Εδώ κι ενάμιση χρόνο η γειτονιά μου συνορεύει με το ρέμα της Πυλαίας (για τη Σαλονίκη μιλάμε πάντα). Το ιστορικό ρέμα αγκαλιάζει ένας χωματόδρομος που εκτείνεται απαρέγκλιτα κατά μήκος του. Το μονοπάτι είναι ιδανικό για χαλαρό τροχαδάκι ή περπάτημα κι εμένα μ’ αρέσει να τρέχω (άτιμη καθημερινότητα) – συνήθως μόνος. Όταν πρωτανακάλυψα το μέρος, φρέσκος ακόμη στη γειτονιά, ένιωσα όπως πιτσιρικάδες στο χωριό όταν βρίσκαμε καινούργιο κρυσφήγετο στο βουνό ή μια πιο φινετσάτη βέργα. Λιτές καταστάσεις, μη φανταστείς, αλλά για μια πόλη με ελάχιστο πράσινο ισοδυναμούν με φτηνή πολυτέλεια. Μερικά πευκάκια, σπάνια πουλιά, αν τα δεις με αστική ματιά, άντε και κανένα ευτυχισμένο αδέσποτο. Δεξιά κι αριστερά δεσπόζουν σπίτια με κέρατα και μπαλκόνια μ’ άσπρα σεντόνια, όπως θα έλεγε κι ο Τζιμάκος. Συνοδοιπόροι μου, πρόωρα ηλικιωμένοι που ‘χουν γραμμένη στο κούτελο τη γνωστή εξίσωση “πενήντα και περπάτημα = καρδιοπαθής”. Σκουπίδια παντού.



Η αρχική εντύπωση μιας σύντομης βόλτας αλλάζει γρήγορα, όταν τον πρώτο λόγο έχει το λαχάνιασμα. Πρώτη στάση κι ένας υποσταθμός της ΔΕΗ φαίνεται απ’ την προέκταση της οδού Γ. Γενηματά (με ένα -ν). Το μονοπάτι έπειτα κόβει τη Νικ. Πλαστήρα και στη συνέχεια έναν άλλο ασφαλτόδρομο, πιο μικρό, την οδό Βεργίνας. Ταμπέλα οικισμού Νέας Ελβετίας. Άναρχη δόμηση, νεόκτιστες μονοκατοικίες. Ως εκεί έφτασα την πρώτη φορά, με όλα τα απαραίτητα σύνεργα (πετσέτα, αλλαξιά), αλλά χωρίς τη φωτογραφική μηχανή.



Η δεύτερη απόπειρα διάσχισης έγινε πριν λίγες μέρες, τις ώρες που η πόλη σειόταν στους ρυθμούς του τοπικού ντέρμπι ποδοσφαίρου. Σαφώς πιο οργανωμένη απ’ την πρώτη, η δεύτερη εξόρμηση απέδωσε το φωτογραφικό υλικό που διανθίζει το κείμενο. Αυτή τη φορά έφτασα μέχρι το παλιό εργοστάριο της Κεραμείας Αλλατίνη. Εδώ η περιγραφή θα μπορούσε να επικεντρωθεί (αλλά δε θα το κάνει) στο σχεδόν στοιχειωμένο εργοστάσιο, σημαντικό κομμάτι της ιστορίας της πόλης, μαζί με αυτό της αλευροποιίας στην οδό Ανθέων – μια σκοτεινή υπόθεση που θα εξετάσουμε σε επόμενο επεισόδιο. Επιστροφή στη βάση μέσω της οδού Αναξιμάνδρου με τις ιαχές των φιλάθλων του ΠΑΟΚ να μην μου αφήνουν την παραμικρή αμφιβολία για την ταυτότητα και το χαρακτήρα την πόλης όπου ζω.

Share this post: