Καλοκαίρι του ’92, του έτους που ύμνησε όσο κανείς ο εθνικός μας Sakis, ο-σάκις. Ολόκληρο παιδάκι πια, σφηνωμένος σε μια ψάθινη καρέκλα – τόσο άβολη μα και τόσο γοητευτική – απολαμβάνω συνεπαρμένος από τα χρώματα και τις λέξεις, τις περιπέτειες του λοχαγού Μαρκ και των γενναίων Λύκων του Οντάριο.

Οντάριο. Από εκεί ισχυρίζεται ότι κατάγεται η Betty, μια νέα φίλη μου στο Facebook και στιγμιαία ο αγεωγράφητος, τοποθετώ τη μεγαλύτερη επαρχία του Καναδά κάπου στις USA. Εύλογος ο συνειρμός που ακολούθησε: η Betty ζει στην περιοχή όπου ο λοχαγός με το καστόρινο σκουφί δρούσε την εποχή των αγώνων των Αμερικανών ενάντια στους Άγγλους αποίκους για ανεξαρτησία. Να γιατί από πάντα αντιπαθούσα τους Βρετανούς… Η Betty αγνοεί την ύπαρξη οποιουδήποτε κόμικ με τίτλο Captain Mark, Ombrax ή συναφή. Δεν δοκιμάζω καν να μεταφράσω τους Μίστερ Μπλουφ, Θλιμμένο Μπούφο και Φλοκ. Πεισμώνω και αναζητώ στα γρήγορα μια φωτογραφία του λογαχού για να της στείλω, αλλά μάταια. Κατάρα!

Μια αναζήτηση σε βάθος φωτίζει τα πράγματα. Προς μεγάλη μου έκπληξη, οι ρίζες του κόμικ είναι ιταλικές. Με τον τίτλο Il comandante Mark του οίκου Bonelli το περιοδικό πρωτοκυκλοφόρησε στην Ελλάδα ως Όμπραξ με εκδότη τον Στέλιο Ανεμοδουρά, συγγραφέα του Μικρού Ήρωα. Το 1983 επανεκδόθηκε με τον τίτλο Περιπέτεια και συνεχίζει μέχρι σήμερα (για 24ο έτος) την έκδοσή του στην Ελλάδα ως Συλλεκτικό τεύχος Μαρκ (με επιχρωματισμένες εικόνες). Βουρ στο περίπτερο.

Popularity: 9% [?]