Παλεύω να ανακτήσω – το ξέρω, προσωρινά – τη χαμένη μου δημιουργικότητα. Να γράψω δυο-τρεις φράσεις κι ας είναι μαλακίες. Ας είναι φράσεις στερημένες από νόημα και ουσία. Προτάσεις που θα διαβάζονται μονορούφι, που απλά θα υπάρχουν, χωρίς να έχουν να πάρουν ή να δώσουν απολύτως τίποτε. Αράδες ούτε για μένα ούτε για τους άλλους. Λέξεις για τον κανένα που δεν θα αγγίζουν, δε θα διεγείρουν, μήτε θα αναπνέουν. Γραμμές με κενά αέρος που θα απαρτίζουν ένα κείμενο άνυδρο, ένα κείμενο νεκρό.

Share this post: